SchipholWatch verwart uitleg van de minister met erkenning van kritiek
Dat actieclub SchipholWatch in vrijwel ieder artikel dat zij publiceert aantoonbare onjuistheden schrijft, zal inmiddels iedereen wel begrijpen. Feitenradar heeft in vele artikelen aangetoond dat SchipholWatch structureel feitelijke onjuistheden schrijft. De heren achter deze club proberen vooral met fophef mensen over te halen om aan de club te doneren.
Het activistische SchipholWatch dat strijdt tegen geluidsoverlast van vliegtuigen schrijft zeer regelmatig stukken met feitelijke onjuistheden. Blijkbaar is de stijd niet te voeren met feiten en maakt men ophef op basis van het schrijven van feitelijke onjuistheden. Mensen die kritiek geven op SchipholWatch worden geintimimeerd. In een vonnis schreef de kantonrechter dat SchipholWatch onrechtmatig handelde jegens een consultant.
Op 15 november 2026 publiceerde de actieclub een artikel met de titel ‘Karremans verdedigt ruimere geluidsgrenzen Schiphol, beslisnota toont waar het echt om draait’.
Als de gehele tekst van het artikel door Pangram, een tool om te controleren of een artikel door AI is geschreven, wordt gehaald, geeft Pangram het oordeel ‘100% of this text is AI’.
Laten we de tekst van het artikel inhoudelijk beoordelen. Het stuk beschrijft de brief van minister Karremans aan de Tweede Kamer. Dit naar aanleiding van Kamervragen die werden gesteld over een artikel van NRC. NRC had in een artikel geschreven dat de grenswaarden van de handhavingspunten dusdanig hoog waren dat er nooit sprake zou kunnen zijn van een overschrijding.
Karremans geeft in de brief een uitgebreide toelichting waarom de grenswaarden van de handhavingspunten juist niet te ruim zijn. Onderdeel van de beantwoording is een niet eerder openbaar gemaakte reactie van bureau To70 op de expert opinion die NLR uitvoerde in opdracht van NLR.
De brief en het document van To70 zijn hier te lezen: https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/brieven_regering/detail?id=2026D57747&did=2026D57747
Wat schrijft SchipholWatch?
Maar de onderliggende beslisnota maakt duidelijk waar de politieke gevoeligheid werkelijk ligt: het ministerie zag zich genoodzaakt uitgebreid uit te leggen waarom de nieuwe handhavingspunten níet te ruim zouden zijn vastgesteld.
De beslisnota geeft echter helemaal geen politieke gevoeligheid aan. Daarin staat een uitleg van de inhoud van de brief. Er zijn namelijk Kamervragen gesteld en tijdens het debat op 28 oktober is een motie ingediend die op 3 november door de Kamer werd aangenomen.
Onderstaand de tekst uit de beslisnota.
De motie-Köse (Kamerstuk 31 936, nr. 1321) verzoekt de regering de Kamer voor het kerstreces te informeren over hoe de grenswaarden de bescherming van omwonenden waarborgen. Bron: https://www.tweedekamer.nl/kamerstukken/kamervragen/detail?id=2026D53498&did=2026D53498
In het To70-document wordt middels een advies aan de minister zeer gedetailleerd uitgelegd dat de grenswaarden niet moeten worden opgehoogd, zoals NLR had gevraagd.
Wat SchipholWatch hieronder schrijft, kan niet anders worden omschreven dan lachwekkend:
In de beslisnota staat expliciet dat de Kamerbrief moet uitleggen waarom de grenswaarden in de handhavingspunten niet te ruim zijn.
Dat alleen al is opmerkelijk. Als een normensysteem vanzelfsprekend de belangen van omwonenden beschermt, hoeft de overheid doorgaans niet uitgebreid te motiveren waarom het niet te ruim is. De noodzaak om dat te doen laat zien dat zelfs binnen het ministerie wordt onderkend hoe controversieel de gekozen systematiek is.
Dit slaat helemaal nergens op. Ten eerste is het systeem van handhavingspunten enorm complex. Zo complex dat ook de journalisten van NRC, actieclubs en leden van de Tweede Kamer het onvoldoende begrijpen. En als de minister het dan in reactie op een motie uitlegt, moet dit volgens de actieclub worden gezien als een ‘erkenning door het ministerie van een controversiële systematiek’.
Wat SchipholWatch hieronder schrijft, is net zo feitelijk onjuist. De grenswaarden hebben een marge gekregen omdat anders de kans bestaat dat bijvoorbeeld door bepaalde weersomstandigheden de grenswaarde van sommige handhavingspunten wordt overschreden.
De praktische uitkomst blijft dat de grenswaarden hoger worden vastgesteld dan wat op basis van het basisscenario nodig zou zijn.
Wat SchipholWatch, of eigenlijk AI, hieronder schrijft, is een open deur. Er wordt altijd al de geluidsbelasting berekend. Hinder meten is onmogelijk. Bijvoorbeeld omdat bij meten er allerlei ruis wordt gemeten. Denk aan een brommer die de microfoon van een handhavingspunt passeert. De geluidshinder wordt vervolgens bepaald, en dus niet berelend middeld de dosis-effectrelatie. En die wordt dus niet berekend, maar bepaald op basis van de uitkomst van een enquête onder de omwonenden.
Niet de gemeten hinder staat centraal, maar de berekende hinder
Vervolgens gaat SchipholWatch haar lezers nogmaals onjuistheden voorschotelen door te schrijven dat de beslisnota zou aangeven dat het ministerie zich bewust is van kritiek. Nee, de brief van de minister geeft nogmaals een gedetailleerde uitleg omdat Kamerleden daarom vroegen middels een motie.
De Kamerbrief van Karremans beoogt een einde te maken aan de discussie over de nieuwe geluidsgrenzen. De bijbehorende beslisnota bereikt het tegenovergestelde. Die laat zien dat het ministerie zich terdege bewust is van de kritiek dat de nieuwe normen veel te veel ruimte laten voor geluid. Juist daarom moest een uitgebreide verdediging worden opgesteld.
