Boevenstreken van de fiscus: laten escaleren tot rechtszaak en dan vlak ervoor herzien om jurisprudentie te voorkomen
De Belastingdienst/Toeslagen stopte de kinderopvangtoeslag van duizenden ouders. In tenminste 1 van de CAF-dossiers was een vermoeden van onrechtmatigheid bij 1 vraagouder al reden om de toeslag van alle vraagouders die klant waren van een gastouderbureau te stoppen. Zelfs zonder eerst te schorsen. Zelfs onder eerst bewijzen te vragen en zelfs zonder eerst te rappeleren. Dit zou allemaal volgens de wet wel eerst moeten gebeuren.
Het wordt nog lelijker want nadat bezwaren van ouders door de Belastingdienst waren afgewezen, vaak zonder een reden op te geven, stapte een deel van de ouders naar de rechter. Vanaf 2006 tot eind 2019 gingen ruim 15.000 ouders in beroep bij de rechtbank . Dat blijkt uit dit overzicht dat staatssecretaris Menno Snel onlangs naar de kamer stuurde.
Echter in een groot deel van deze zaken kwam het uiteindelijk niet tot een uitspraak van de rechter. In 30% van de gevallen, 4.468 keer , werd het beroep bij de rechter vlak voor de start van de zaak ingetrokken door de vraagouder. Het is niet altijd duidelijk waarom. Bronnen geven aan dat de Belastingdienst/Toeslagen net voor de start van de zitting alsnog tot een voor de vraagouder gunstige beslissing kwam. Belastingdienst/Toeslagen liet het dus tot een rechtzaak aankomen, wist dat het niet sterk stond en gaf toen uiteindelijk aan fout te zijn geweest.
De reden dat de Belastingdienst/Toeslagen op het allerlaatste moment toegaf was voorkomen van jurisprudentie. Als de Belastingdienst/Toeslagen teveel zou verliezen bij de rechter gaan rechters doorkrijgen dat er iets mis is bij het beslissen op bezwaar van ouders. Bovendien staan uitspraken dan online. Dat geeft ouders en advocaten meer informatie over de zaak. Uiteindelijk zag de Raad van State toch verband tussen verschillende zaken en oordeelde dat B/T de menselijke maat mistte.
Een voorbeeld van een poging van de B/T om ouders te laten intrekken is deze. Op 8 juli 2019 probeerde de Belastingdienst/Toeslagen om kort voor de zitting de zaak niet te laten voorkomen bij de rechter. Dat wilde de jonge moeder niet. Ze kreeg op alle punten gelijk van de rechter. In de uitspraak geeft de rechter ook aan dat Belastingdienst/Toeslagen het volledige dossier over het onderzoek bij het gastouderbureau moet verstreken. De moeder wil namelijk weten waarvan zij wordt beschuldigd. Een paar weken geleden kreeg zij het dossier maar grote delen waren zwartgelakt wat tot veel ophef leidde.
Dit is een ander voorbeeld. Een ouder kreeg een besluit van B/T dat KOT op nihil was gezet vanwege het niet betalen van alle kosten voor kinderopvang. De ouder stapte naar de rechtbank. Deze gaf de B/T gelijk. De ouder stapte vervolgens naar de Raad van State. Vijf dagen voor de zitting gaf de Belastingdienst de ouder alsnog gelijk. Na bestudering van het dossier bleek dat de ouder alles wel had betaald (uitspraak RvS)
In ruim 1500 gevallen was het beroep bij de rechter succesvol voor de vraagouder. Duidelijk is ook dat vraagouders rechtszaken verloren doordat de jurist van B/T bij de rechter niet alle stukken inbracht. De rechter vertrouwde daardoor onterecht op de betrouwbaarheid van de Belastingdienst.
