Recensie hoofdstuk 7 & 8 boek MH17 van Eric van de Beek

Eric van de Beek is een voormalige Elsevier journalist die al jaren geen vast inkomen meer heeft als journalist. Van de Beek schreef columns voor het door het Kremlin gefinancierde en gecontroleerde Sputnik. Verder is hij vooral actief op Twitter met het geven van kritiek op de media en op iedereen die het Kremlin aanvalt. Begin 2021 publiceerde hij in eigen beheer een boek over MH17 met de titel “MH17 de onderste steen”.

Ik heb een aantal hoofdstukken van dit boek gelezen en in dit artikel beschrijf ik wat er niet klopt aan het boek. Het boek staat vooral bol van de verdachtmakingen van mensen en organisaties die duidelijk bewijzen dat een door Rusland geleverde Buk Telar MH17 neerhaalde. Verder is het opvallend dat Van de Beek nogal selectief bronnen gebruikt. Ondanks zijn vele uren research voor het boek, inclusief diverse bezoeken aan de rechtszaal, ontbreekt het in het boek aan veel feiten die juist aantonen dat er wel degelijk een Russische Buk Telar zich in Oost-Oekraïne bevond op die fatale dag.

De bronnen die zijn gebruikt vermeldt Van de Beek opvallend genoeg niet als voetnoten in zijn boek. Daarvoor in de plaats heeft hij op zijn website een PDF gepubliceerd met links naar bronnen die hij heeft gebruikt voor het boek.

Onderstaand mijn recensie van de hoofdstukken 7 en 8. Ik heb niet iedere fout of iedere weglating beschreven. Het zou simpelweg teveel werk betekenen.

Recensie van hoofdstuk 7 en 8
Op pagina 191 schrijft de auteur over de foto’s die zijn gemaakt van de rookpluim van de Buk raket. Voor het maken van deze foto’s is een zoomlens gebruikt. De foto’s verschillen van elkaar. Op een foto ontbreken de stroomkabels die op de andere foto wel te zien zijn. Beide foto’s zijn vanuit een woning gemaakt.
De auteur schrijft hierover “Die kabels ontbreken vreemd genoeg op de ingezoomde foto” en dat het voor de rechtbank nog een hele puzzel zal zijn om te verklaren waarom op de ene foto de kabels niet te zien zijn.

Echter laat zich dit verschijnsel eenvoudig verklaren. In dit document met de titel ‘Depth of field and the vanishing Fence‘ wordt een uitleg gegeven waarom de tralies van een kooi niet meer zichtbaar zijn op een foto wanneer een zoomlens wordt gebruikt en wordt ingezoomd op het onderwerp achter de tralies

Het is dus zeer eenvoudig verklaarbaar waarom de kabels op de ingezoomde foto niet meer zichtbaar zijn. Dat Eric van de Beek tot tweemaal toe twijfel zaait geeft duidelijk aan dat de auteur niet op zoek is naar feiten en verklaringen. Hij zaait liever twijfel.

Dan gaat de auteur verder over het tijdstip waarop de foto’s zijn gemaakt. Ook hier probeert hij verwarring te zaaien. Er zat vijf minuten tijd tussen de foto’s van de rookpluim van de Buk raket en die van de crashsite. Om de foto’s van de crashsite te kunnen maken moest de fotograaf zijn woning verlaten en met een trap het dak op. Waarom twijfelt Van de Beek over deze 5 minuten ? Alsof dat er zake doet. Wellicht moest de fotograaf naar de wc. Maakt dat dat foto’s soms minder betrouwbaar.

Op pagina 196 wordt MH17 burgerjournalist Marcel van den Berg de Bellingcat-sidekick genoemd. Nonsense en een ad-hominem. Van den Berg heeft geen enkele relatie met Bellingcat.
Van de Beek schrijft over een Duitse vrouw die Van den Berg verwijt dat hij niet wilde vertellen hoe hij aan informatie over de foto’s kwam. Van de Beek vergeet te vermelden dat ook burgerjournalisten geen namen van hun bronnen bekend maken. Van de Beek, die ooit op een school zat waar hij onderwijs kreeg over journalistiek, zou dat als de beste moeten weten.

Op pagina 197 schrijft de auteur “Niettemin is vrijwel zeker wie de fotograaf is, als de foto’s al echt zijn”.
De auteur geeft geen enkele argumentatie waarom de foto’s niet echt zouden zijn. Op pagina 199 schrijft de auteur dat hij het vreemd vindt dat de foto’s van de rookpluim twee jaar lang onopgemerkt zijn. Dat is helemaal niet zo gek. Als je niet weet dat er een foto bestaat is het het lastig zoeken. Internet is enorm groot. Mensen die de vKontakte groep lezen en de foto mogelijk wel hebben gezien in de timeline hadden geen zin dit te melden bij de autoriteiten. Mogelijk waren ze bang voor gedoe.
Op pagina 202 schrijft de auteur “Een Oekraïense Buk-installatie kan daarnaartoe zijn gebracht zonder dat iemand er iets van heeft gemerkt, via landweggetjes en in de nachtelijke uren. Er is echter geen enkel bewijs zoals foto, getuige of wat dan ook. Waarom zou Oekraïense in een false flag operatie MH17 neerschieten? Hoe kan het dat Rusland geen enkel zinnig bewijs kon leveren?

hoofdstuk 8
Van de Beek schijft “De Duitse geheime dienst BND is mogelijk tot een andere conclusie gekomen. Der Spiegel meldde in het eerder genoemde artikel dat het hoofd van de dienst Gerhard Schindler gesproken had over Oekraïense opnamen die vervalst waren. Het is onduidelijk of hij hiermee doelde op beeldmateriaal van het Buk-transport op social media of op tapgesprekken van de separatisten die de SBU gepubliceerd had, of op beide.”

De letterlije tekst in het artikel van Der Spiegel luidt:
Der BND kam zu eindeutigen Ergebnissen: Ukrainische Aufnahmen seien gefälscht, sagte Schindler, das lasse sich anhand von Details erkennen.

Er is geen enkele toelichting te vinden over dit statement.
De auteur laat weg dat de BND ook aangeeft dat er ook bewijzen van Russische komaf vervalst waren “Auch russische Darstellungen, wonach die Rakete von ukrainischen Soldaten abgefeuert wurde und ein ukrainischer Jagdbomber in der Nähe der Passagiermaschine geflogen sei, seien falsch.”

Op het moment dat deze uitspraak werd gedaan was nog lang niet al het beeldmateriaal bekend. Bovendien is helemaal niet duidelijk waarop Schindler doelde.

De auteur schrijft dat Bellingcat de geolocatie heeft gedaan van de Buk die geparkeerd stond op de Prospekt Ilycha. Dat is niet correct. Bellingcat deed een oproep aan een ieder om de locatie van de foto te vinden. Ik meen dat ook op het Russische mh17.webforum.ru de geolocatie werd gedaan
Verder stelt de auteur allerlei niet relevante vragen over de foto. Bijvoorbeeld waarom iemand direct na de geolocatie de locatie ging fotograferen. Dat was omdat iemand het belangrijk vond om te bevestigen dat de geolocatie inderdaad klopte.

Wat Van de Beek over de Tweets van journalist Rudy Bouma schrijft klopt ook niet. Van de Beek doet alsof Bouma tegenstrijdige verklaringen geeft in twee Tweets over hoe Bouma aan de foto’s kwam die in Donetsk zijn gemaakt.

Dit is de tekst van de eerste Tweet van Bouma.

Pictures I had made today in DNR
Het engels van Bouma was niet correct. Hij bedoelde te schrijven dat hij foto’s had laten maken.

In deze Tweet schrijft Bouma

Gisteren vrijgegeven foto Buk lijkt op foto’s die ik vandaag liet maken niet in Makeevka (zoals #JIT vermoedt) maar hier Donetsk.

Van de Beek vindt het opvallend dat Bouma verschillende dingen schrijft. Dat geeft zijn wantrouwen goed weer.

Er is niets vreemd aan de twee Tweets behalve dat de Tweet in het engels niet correct is geschreven.

Op pagina 212 schrijft de auteur: “De video is van zo’n erbarmelijke kwaliteit dat in het object op de dieplader amper een Buk-Telar is te herkennen.”

Dat is onzin. De combinatie witte Volvo, rode oplegger met geel bord, de camouflagenetten en de vorm van het object maakt duidelijk dat het om hetzelfde transport gaat.

Op pagina 222 stelt de auteur wederom vragen die uitsluitend bedoeld lijken te zijn om de lezer de indruk te geven dat het bewijsmateriaal twijfelachtig is. Er staat ” En waarom zet je een sirene aan als je zo weinig mogelijk bekijks wilt trekken omdat het een geheim transport betreft?”

Waarom denkt de auteur dat het een geheim transport is? Als het de bedoeling was het transport zo onopvallend mogelijk uit te voeren had het gehele transport uitsluitend in de nacht plaatsgevonden en was de Buk Telar niet in de drukke stad Donetsk geparkeerd gedurende een langere periode. De reden voor het nachtelijke transport was mogelijk om te verhullen dat de Buk uit Rusland kwam. Toen de Buk eenmaal in Donetsk stond was het mogelijk juist de bedoeling van de separatisten en hun hulp uit Rusland dat de Buk werd gezien door observanten van Oekraïne. In de hoop dat het luchtruim zou worden gesloten.

Op pagina 228 komt de auteur wederom met een opvallende, niet logische redenering. Hij schrijft over de twee Associated Press journalisten die schreven in een artikel dat zij een Buk zagen in Snizhne. Een militair met een kaki uniform had aan hen gevraagd of ze foto’s van de Buk hadden gemaakt. Dat was niet het geval. De auteur vindt die vraag gek en geeft als motivatie dat het transport van de Buk werd begeleid door een busje met loeiende sirene. Daarmee kreeg het transport aandacht.
Maar een foto kan worden gebruikt als bewijs. Gebleken is dat het JIT foto’s en video’s heeft gebruikt. Een loeiende sirene is geen bewijs. Zeer merkwaardig dat de auteur deze vergelijking maakt.

Op pagina 233 strooit de auteur wederom met twijfel. De route van de Buk Telar na het afschieten van de raket is veel langer dan de kortste route. De auteur vraagt zich af waarom een langere route is genomen. Dat weten we niet. Er kunnen allerlei redenen zijn. Van de weg kwijt zijn, tot bruggen die op de kortste route het gewicht van het zware transport niet kunnen dragen, van te lage viaducten tot de minst riskante route nemen. In situaties waar er weinig openbaar bekend is lijkt iets al snel niet logisch. Pas als je de volledige context kent is er mogelijk wel begrip te krijgen voor een bepaald besluit zoals een lange route.

Op pagina 234 beweert de auteur dat de Buk op de terugvlucht naar Rusland deels door gebied reed dat door Oekraïne werd gecontroleerd. Dat is helemaal geen overtuigend bewijs voor en rijden door zo’n gebied is dan net zo onlogisch als een langere route nemen. De posities van Oekraïne en de separatisten waren niet heel duidelijk. Die veranderden ook nog eens per uur. Van de Beek stelt dit op basis van bepaalde kaarten.
Op pagina 234 schrijft de auteur : “de herkomst van veruit de meeste zo niet alle beelden is verdacht”. Dat is nonsense. Het is lang niet altijd duidelijk wie de beelden heeft gemaakt en met welke intentie. Het is heel goed mogelijk dat mensen in opdracht van Oekraïne de militaire bewegingen in de gaten hielden. Omdat niet duidelijk is wie de beelden heeft gemaakt is dat totaal niet een reden om de foto’s verdacht te vinden. Er is geen enkele aanwijzing dat de beelden zijn vervalst. De schaduwen, condities als de benzineprijzen, er zijn getuigen, er is een satellietfoto..

De auteur noemt geen enkele keer het bewijs dat Bellingcat leverde dat aantoont dat de Buk Telar zeer waarschijnlijk uit Rusland kwam. Dat constateerde Bellingcat op basis van de resten verf van het nummer 3×2 van de Buk. En op basis van de unieke manier van de loop van kabels.

Op pagina 235 schrijft de auteur “is inmiddels gebleken dat de SBU flink geknoeid heeft met de afgeluisterde gesprekken. Dat is totale onzin. Er is geen enkele aanwijzing voor knoeien.
Op pagina 235 laat de auteur na dat de republiek Luhansk niet heeft toegestaan dat het JIT metingen deed aan de telefoonmasten om zo mogelijk bewijs te krijgen dat de telefoons van de verdachten de masten daar hebben aangestraald.

Op pagina 242 schrijft Van de Beek over de Volvo truck die werd gebruikt om de Buk te vervoeren. De auteur geeft de lezer de indruk dat het Oekraïense leger deze truck ook had kunnen huren. Volgens Max van der Werff sprak hij mensen op het voormalige terrein van dit bedrijf die zeiden dat er nooit een witte Volvo eigendom was van het bedrijf.
Van de Beek laat na om te schrijven dat er meer beelden zijn van deze Volvo truck met dezelfde rode oplegger die een tank voor de separatisten vervoerde. De truck dook ook op in beelden van een opslagterrein in door de separatisten gecontroleerd gebied.