Huis naast de startbaan gekocht, nu rechtszaak tegen de Staat: opvallende strijd rond Maastricht Aachen Airport
Een bewoner die zijn woning pal naast de startbaan van Maastricht Aachen Airport kocht, sleept nu samen met twee andere omwonenden de Staat der Nederlanden voor de rechter vanwege geluidsoverlast, stank en uitstoot van fijnstof.
John Huizinga kocht in 1987 een huis aan een doorgaande weg in Schietecoven, een gehucht bij het Zuid-Limburgse Ulestraten. Zijn woning staat direct naast de enige start- en landingsbaan van de luchthaven. Volgens Huizinga is de overlast inmiddels zo groot dat de Staat tekortschiet in zijn verantwoordelijkheid voor een gezond en leefbaar woonklimaat.
De eerste zitting in de zaak vond plaats op 6 mei 2026. Naar verwachting doet de rechter pas over ongeveer een jaar uitspraak.
Klachten over geluid en kerosinestank
In een interview met Trouw stelde Huizinga dat vooral taxiënde vliegtuigen voor extreme hinder zorgen.
“Een vliegtuig dat opstijgt of landt, geeft enkele seconden overlast. Maar taxiën duurt hier vijf tot zeven minuten. De kerosinestank die een kwartier blijft hangen is verschrikkelijk, het lawaai van 100 decibel net zo.”
Huizinga voert al jaren actie tegen de luchthaven en geldt als een van de meest uitgesproken omwonenden. Toch roepen verschillende van zijn uitspraken vragen op.
Discussie over geluidsmetingen
Al in 2018 sprak Huizinga in een uitzending van Nieuwsuur over extreme geluidsoverlast van een Boeing 747 die vlak bij zijn woning een draai van 180 graden maakte op de baan. Volgens hem ging het om 90 decibel.
Een deskundige die geluidsmetingen uitvoerde corrigeerde dat direct: de werkelijke waarde bedroeg 85 dB.
De recente claim van 100 dB lijkt daardoor moeilijk houdbaar. Zeker omdat sinds 2018 de Boeing 747 vrijwel volledig van Maastricht is verdwenen. Ook de luidruchtige Airbus A310 van Royal Jordanian werd vervangen door de stillere Airbus A321 Freighter.
De rode pijl geeft de ligging van de woning van klager Huizinga aan
“Toen was er alleen klein verkeer” klopt niet
Huizinga stelt dat er bij aankoop van zijn woning in 1987 slechts sprake was van “klein verkeer”: toeristische vluchten en beperkte hinder.
Ook dat beeld klopt niet volledig.
Tussen 1985 en 1992 was Maastricht namelijk de Europese hub van pakketvervoerder Emery Worldwide. Die maatschappij vloog dagelijks met zeer lawaaiige Douglas DC-8-toestellen op de luchthaven.
Alleen al in mei 1987 werden 35 vluchten uitgevoerd. In maart 1988 liep dat op tot 42 bezoeken van DC-8’s. Daarnaast vertrokken er in de zomermaanden meerdere vakantievluchten per dag.
Van uitsluitend “klein verkeer” was dus geen sprake.
5 december 2017: geen plotselinge explosie van vrachtverkeer
Huizinga noemt 5 december 2017 als kantelpunt.
“Ik liep het huis uit, ik vergeet het nooit meer. Ik dacht: wat gebeurt hier? Zwaar vrachtverkeer nam de luchthaven over.”
Maar op die datum begon niet plotseling een golf van extra vrachtvluchten. Wat er wél gebeurde: luchtvrachtondernemer Durmaz kondigde aan Maastricht Aachen Airport nieuw leven te willen inblazen.
De daadwerkelijke piek in vrachtverkeer kwam vooral in 2018 en 2020. Grote spelers waren onder meer Turkish Airlines Cargo, dat soms drie vluchten per dag uitvoerde, en Emirates SkyCargo. Die laatste vliegt in 2026 niet meer op Maastricht.
Het vrachtvolume is inmiddels alweer fors gedaald.
Nieuwe vergunning zorgt voor nieuwe zorgen
De echte zorg van Huizinga lijkt vooral te liggen bij het nieuwe luchthavenverkeerbesluit.
Daarin staat dat 250 meter extra van de startbaan mag worden gebruikt. Dat maakt de luchthaven aantrekkelijker voor vrachtmaatschappijen: zwaardere belading wordt mogelijk en langere routes worden economisch interessanter.
Dat kan leiden tot een nieuwe groei van het vrachtverkeer — precies waar omwonenden voor vrezen.
Startbaan als taxibaan: “wettelijk niet toegestaan”?
Huizinga stelde eerder ook dat het gebruik van de startbaan als taxibaan illegaal zou zijn.
“Dat is wettelijk niet toegestaan. Een baan is uitsluitend bedoeld om te starten en te landen.”
Die stelling houdt juridisch geen stand. Wereldwijd zijn er talloze luchthavens waar vliegtuigen (gedeeltelijk) via de startbaan taxiën. Ook internationale luchtvaartregels van ICAO verbieden dat niet categorisch.
Vanaf december 2017 mocht Maastricht de volledige baanlengte van 2750 meter benutten. In mei 2018 bevestigde de rechter dat dit was toegestaan. Later trok de provincie die toestemming na klachten van omwonenden weer in. Sinds april 2019 geldt opnieuw een maximale baanlengte van 2500 meter.
Rechtszaak met bredere betekenis
De zaak van Huizinga raakt aan een bredere discussie: hoeveel overlast moeten omwonenden van een luchthaven accepteren — zeker wanneer zij bewust dicht bij een vliegveld zijn gaan wonen?
Dat iemand een huis koopt direct naast een startbaan en tientallen jaren later de Staat aanklaagt vanwege vliegtuiglawaai, blijft op zijn minst opmerkelijk.
De rechter zal zich nu moeten buigen over de vraag waar persoonlijke verantwoordelijkheid eindigt en waar de zorgplicht van de overheid begint.
