Rutger Bregman van De Correspondent begrijpt het nog steeds niet
Bij De Correspondent lijken de medewerkers in een soort parallel universum te leven waar wat recht is krom is en andersom. Eerder bleek dat een van de medewerkers , Jesse Frederik, buitengewoon slecht is geinformeerd over de toeslagenaffaire. In zijn manuscript van een nog te verschijnen boek over dit schandaal stelt hij dat eigenlijk alle betrokken partijen deden wat je van ze zou verwachten. Daarbij vergeet Frederik het onwettig stopzetten van toeslagen, etnisch profileren, knevelarij, stukken niet inbrengen voor de rechter, de Tweede Kamer niet informeren over het bestaan van explosieve stukken zoals de memo Palmen enzovoorts.
De collega en goede vriend van Frederik, schrijver Rutger Bregman, was op 17 december te gast bij het televisie programma Dit is M. Een van de items ging over het verschenen rapport van de ondervragingscommissie over de toeslagenaffaire. Bregman zegt op 5 minuut 40 dat hij de journalistiek mist in de opsomming van partijen die heeft gefaald. “Journalistiek is toch een van de pilaren van ons systeem en als je terugging naar 2012/2013 toen waren we als journalisten in de ban van het fraudemonster. Volgens Bregman schreef journalist Pieter Klein van RTL Nieuws in 2013 columns met grote koppen als Nederland fraudeland”. Er zouden miljarden verloren zijn gegaan aan fraude. Dit is de column die verwijst naar dit NRC artikel.
Eerder had Frederik deze kritiek op de journalistiek genoemd in podcats en een artikel op De Correspondent. Ook in zijn manuscript was dit te lezen. Pieter Klein heeft een uitgebreid wederhoor gepubliceerd en aan Fredrik gestuurd. Uiteindelijk bleek de schade geen 1,5 miljard te zijn zoals de media schreven maar 78 miljoen.
Bregman stelt dus dat doordat de media in 2013/2014 zoveel hadden geschreven over de fraude en de slechte controle op fraude een klimaat hebben geschept voor de toeslagenaffaire.
En dat is kul. De druk zal er ongetwijfeld zijn maar dat is geen reden om onwettig toeslagen te stoppen, een zooitje te maken van de administratie, etnisch te profileren, stukken achter te houden voor de rechter, het advies van de meest senior juridische specialist van Toeslagen en een klokkenluider te ontslaan, soms jaren te wachten met het besluiten op een bezwaar en ik kan zo nog wel even doorgaan.
Even verder stelt Bregman dat journalisten uit zijn op de val van een minister of het kabinet. Bregman vraagt wat dat dan oplevert.
